Europejskie CV
Specjalnie dla osób, które zamierzają podjąć pracę za granicą, w krajach Unii Europejskiej, w kilku słowach podpowiadamy, jak stworzyć najlepszy życiorys, zgodnie ze znormalizowanymi standardami.
Ze względu na otwarcie europejskich rynków pracy i napływ nowych pracowników do krajów EU, Komisja Europejska zmuszona była do opracowania uniwersalnego wzoru obowiązującego we wspólnocie Curriculum Vitae. Mimo, że europejskie CV zawiera dokładnie takie same informacje jak polski zawartość CV, jego forma nieznacznie różni się od rodzimej. Poszukując zatem pracy poza granicami Polski, warto zapoznać się ze schematem międzynarodowych dokumentów aplikacyjnych.
Przede wszystkim, głównymi założeniami European Curriculum Vitae jest pozyskanie jak największej ilości informacji o potencjalnym kandydacie na określone stanowisko pracy. Niewątpliwie, najbardziej istotnymi danymi będą tutaj informacje o znajomości języków obcych przez aplikanta. W dalszej kolejności znajdą się wiadomości o zdobytym dotychczas doświadczeniu zawodowym oraz poświadczonej dyplomami edukacji.
Podobnie jak w polskim CV, tak i w europejskim, informacje o szkoleniach, kursach i umiejętnościach dodatkowych czy poza-zawodowych znajdują się w końcowej części dokumentu. Warto bowiem zaznaczyć, iż międzynarodowy życiorys zawodowy podzielony jest standardowo na kilka części, które obejmują kolejno:
- dane osobowe (imię, nazwisko, adres zamieszkania, narodowość, datę urodzenia, numery i adresy kontaktowe – telefon, fax, e-mail);
- doświadczenie zawodowe, w kolejności od ostatniego do pierwszego, ze szczególnym uwzględnieniem pełnych nazw firm, stanowisk, pełnionych obowiązków oraz dat wykonywania pracy;
- wykształcenie, w kolejności od ostatniego do pierwszego, z uwzględnieniem pełnej nazwy uczelni, kierunku kształcenia, rodzajów kursów oraz dat rozpoczęcia i zakończenia pobierania nauki; dodatkowo, można w tym miejscu zawrzeć także informacje na temat głównych przedmiotów nauczania oraz uzyskanych z egzaminów końcowych ocen (według systemu stosowanego we własnym kraju);
- dodatkowe umiejętności, to znaczy informacje na temat szkoleń, kursów i praktyk, odbywanych w trakcie nauki lub podczas pracy zawodowej;
- informacja o języku ojczystym;
- informacje o znajomości języków obcych, wraz ze stopniem zaawansowania, zarówno w mowie jak i piśmie (możliwe oceny to podstawowa, dobra, bardzo dobra).
Dodatkowo, w akceptowanym w Europie CV zamieszcza się również kilka istotnych punktów, do których należą:
- umiejętności społeczne, czyli na przykład wolontariat, działalność sportowa, działalność kulturalna;
- zdolności organizacyjne, czyli zarządzanie zasobami ludzkimi i koordynacja pracy w zespole lub grupie zadaniowej;
- umiejętności techniczne, tj. praca z komputerem, znajomość obsługi urządzeń biurowych i programów operacyjnych;
- zdolności artystyczne wraz z ewentualnymi osiągnięciami na polu artystycznym;
- prawo jazdy wraz z zaznaczoną kategorią i terminem ważności;
- informacje dodatkowe, takie jak na przykład referencje;
- załączniki, czyli wykaz dołączonych dokumentów.